CAO

WERKNEMERS LINDE GAS SLEPEN NA KORTE STAKING MOOIE CAO BINNEN

Tekst Adrie Boxmeer Beeld Bert Janssen

Van links naar rechts: FNV-kaderleden Jody Hoekerswever, Frans Hesselberth en Fred Massier.

De werknemers van Linde Gas, leverancier van industriële en medische gassen, hebben na een korte staking een uitstekend cao-resultaat behaald. In twee jaar krijgen ze er in totaal 6 procent loon bij. De cao geldt ook voor de medewerkers die medische hulpmiddelen aan huis leveren. De directie wilde voor hen een aparte, slechtere cao afsluiten, maar dat hebben de stakers verhinderd.

Bij Linde Gas Benelux en Linde Homecare Benelux, de twee bedrijfsonderdelen die onder de Linde-cao vallen, werken in Nederland zo’n 280 mensen op locaties in IJmuiden, Schiedam, de Botlek, Dieren en Eindhoven. Zij leveren gassen aan onder meer Gasunie (stikstof), Tata Steel (diverse gassen), de tuinbouwsector (kooldioxide) en ziekenhuizen (medische zuurstof). Ook bezorgen zij medische hulpmiddelen bij mensen thuis.

Grote kloof

Het bedrijf draait goed. Dat betekende helaas niet dat de werkgever zich ruimhartig opstelde tijdens de laatste cao-onderhandelingen. Na acht onderhandelingsrondes gaapte er nog steeds een grote kloof tussen wat de FNV-leden wilden en de directie bood. Die was niet bereid verder te gaan dan een cao voor één jaar met een loonsverhoging van maar 2,05 procent. Verder wilde de werkgever het sociaal plan niet verlengen, maar wel allerlei verslechteringen invoeren voor de medewerkers van de afdeling Homecare (van de medische hulpmiddelen).

Verkeerde keelgat

Fred Massier, procesregelaar bij Linde en FNV-kaderlid: ‘De mensen voelden zich geschoffeerd door de directie. De resultaten van het bedrijf waren ook tijdens de coronacrisis steeds goed. De aandeelhouders kregen in die periode een exorbitant bedrag uitgekeerd, maar wij moesten het doen met een loonbod dat ver onder inflatie ligt.’ Ook de speciale afspraken die de directie voor de collega’s van Homecare wilde maken, schoot de FNV-leden in het verkeerde keelgat. Zij zouden de komende twee jaar helemaal geen loonsverhoging krijgen, voor nieuwe werknemers bij dit bedrijfsonderdeel zou het laagste loon met 20 procent dalen en iedereen jonger dan 50 jaar zou vakantiedagen kwijtraken. Fred: ‘Stuitend dat de mensen bij Homecare moesten inleveren. De directie beweerde dat dit nodig was voor de continuïteit van het bedrijf. Dat bleek echter niet uit onze bedrijfseconomische analyse van de cijfers.’

Eindbod

De werknemers zat het ook dwars dat Linde weigerde om het sociaal plan te verlengen. FNV-bestuurder Iris van der Veen: ‘Terwijl verlenging het bedrijf helemaal niets zou kosten als er inderdaad geen enkele reorganisatie op komst was, zoals de directie zelf verkondigde.’

Frans Hesselberth, hoofd van de storingsdienst in Schiedam en FNV-kaderlid: ‘De cao-onderhandelingen verliepen zeer moeizaam. Na acht rondes vroegen we de werkgever om een eindbod, omdat we er niet uit kwamen. Dat eindbod was voor ons volstrekt onacceptabel. Het salaris ging nog wel. Maar we wilden per se het sociaalplan verlengd hebben en we wilden een regeling voor vervroegde uittreding voor collega’s met een zwaar beroep. Ook bleef de directie bij de verslechteringen voor Homecare, terwijl ze wist dat we dit niet accepteerden.’

Eerste staking in 20 jaar

De bond stelde de directie daarop een ultimatum dat op 7 februari verliep. Uiteindelijk vond op maandag 14 februari de eerste staking in twintig jaar plaats bij Linde Gas. Hij duurde slechts vier uur, maar het effect was groot. De directie toonde zich alsnog bereid om met de FNV over een beter cao-bod te praten. Daarop schortte het actiecomité de voor dinsdag en woensdag geplande acties op.

Iris: ‘De actie heeft niet lang geduurd, maar daar is heel veel werk aan voorafgegaan. Ook hadden we al scenario’s uitgewerkt waarbij de acties opgeschaald werden. De kaderleden hielden steeds de collega’s goed op de hoogte, zodat toen het moment daar was iedereen schouder aan schouder stond. De onderlinge solidariteit was groot, mensen hebben het echt samen gedaan.’

Veiligheid

Een speciaal punt tijdens de voorbereidingen voor de staking was de veiligheid. Bij Linde gelden vanwege de productie van gassen strenge veiligheidseisen, het is een zogenaamd BRZO+ bedrijf.

Iris van der Veen: ‘We hadden hierover veel overleg met de directie en de afnemers. Omdat er niets op papier stond over de minimale hoeveelheden die geproduceerd moesten worden vanwege de veiligheid verliep de discussie moeizaam. Uiteindelijk lukte het niet afspraken te maken. Het actiecomité heeft zelf een veiligheidsplan opgesteld, gebaseerd op de Minimale Kritische Veiligheidseisen. We waren ervan overtuigd dat we veilig actie konden voeren.’

Frans: 'Ook hebben we Homecare en Linde Gas Eindhoven bewust buiten de staking gehouden, omdat die medische toepassingen levert. We wilden ziekenhuizen en patiënten uiteraard niet benadelen door onze actie.’

Onderschat

Door deze gedegen voorbereiding en de steun van de collega’s werd er snel een mooi resultaat bereikt. Jody Hoekerswever, coördinator van de technische dienst in IJmuiden en FNV-kaderlid: ‘De directie heeft onderschat dat de werknemers bereid waren om in actie te komen. Toen dat uiteindelijk gebeurde, schrokken ze daar van.’

Fred: ‘Belangrijke klanten van Linde, zoals onze buurman Tata Steel en Gasunie, hebben we laten weten dat er acties op komst waren. Wellicht hielp dat ook mee bij het uiteindelijke snelle resultaat.’

De drie kaderleden kijken met tevredenheid terug op de actie. ‘We hebben onze werkgever laten zien dat we fatsoenlijk willen worden beloond en dat hiervoor in actie willen komen. Dat maakt onze positie bij toekomstige cao-onderhandelingen alleen maar sterker.’

Deel deze pagina